يکی از كوچكترين كارهايي كه ما ميتوانيم در حق امام زمان علیه السّلام انجام بديم
اين است كه به او مَحبّت كنيم۱.
به اندازه ای که به بچه هامان مَحبّت داریم، یا به قدر مَحبّتی که به رفقا و دوستان
خود داریم حداقل به همان اندازه به حضرت بقیة الله ارواحناه فداه، محبت داشته
باشیم. یکی از آثار محبت قلبی این است که انسان در فِراقِ محبوبش غمناک شود؛
مهموم و مغموم و گرفته و دل شکسته و متأثّر شود. به خود نگاه کنیم ،آیا این در ما
هست یا نه؟
آیا در فراق امام زمانمان مهموم و مغموم هستیم و گاهی که فکرش را می کنیم،
براي غربت او به گریه می آییم که: چرا محبوب ما در دسترس ما نیست تا خدمتش
برویم؟ اين به اين معنا نيست كه ما هميشه گريان و افسرده باشيم نه.
اما اينكه حداقل نبود امام زمان رو در كنار خودمون حس كنيم. اينطور نباشه كه فقط
سالي يكبار اون هم روز نيمه شعبان يا نه هفتهاي فقط يك بار اون هم روز جمعه به
ياد او بيفتيم. آيا شما براي كسي كه محبوبتان است اينطوري هستيد؟ فقط هفتهاي
يك بار به يادش مي افتيد؟ يا نه فقط سالي يكبار از او ياد مي كنيد؟ بگذاريد يك مثال
بزنم: وقتي شما از مادرتان دور مي شويد به عنوان مثال به مسافرتي مي رويد، به
مدت دو يا سه روز. در اين دو سه روز چقدر از مادرتان سراغ مي گيريد؟ مگه نه اينكه
حداقل هر روز يكبار با مادرتان صحبت مي كنيد؟چرا كه از محبوبتون يعني مادرتان دور
شديد.
دوست داريد از احوال او با خبر باشيد. مگر اينطور نيست؟ پس چطوره كه امام زماني
كه اين همه به ما نزديك است، حتي بيشتر از مادر به ما محبت مي كند. اصلا به
يادش نيستيم؟ چرا سراغي از او نميگيريم؟
حديث امام رضا عليه السلام: امام همانند مادر نیکوکار و مهربان نسبت به
فرزند خردسالش است۲.
چرا با اينكه اين همه سال از او دور هستيم كمتر سراغي از او ميگيريم؟
از دیگر آثار مَحبّت این است که آدم دائم به یاد محبوبش است و دلش می خواهد
اسم او را ببرد و از او یاد و سخن گفته شود۳.
حضرت یعقوب – که به یوسف مَحبت داشت- دلش می خواست دائماً اسم یوسف
برده شود. اگر او را دوست بدارید ،دلتان میخواهد دائماً اسم حضرت برده شود؛ جلال
و شوکت و عظمتش به گوش مردم برسد تا مردم به او علاقه مند و مهربان شوند.
بياييم براي امام زمان خود در بين مردم جايي باز كنيم و ياد او را در دلها زنده كنيم. از
او صحبت كنيم، در جمعي كه مي نشينيم حرفي هم از او بزنيم، حداقل در خانواده
خود براي افراد خانواده از امام زمان صحبت كنيم و ياد او را در كانون گرم خانواده
بيشتر كنيم.
تعجیل در فرج امام زمان صلوات
۱-روشن ترین نصّ قرآنی در این زمینه، آیه ی مودّت است: ( قُل لا أَسئَلُکُم عَلَیهِ أَجراً إِلَّا المَوَدَّةَ فِی القُربی)
( سوره شوری (42): آیه 23)« بگو : از شما پاداشی نمی خواهم مگر دوستی خویشاوندان (نزدیک من) را.» «قُربی»- که در آیه ی یاد شده مودّت شان واجب شده است- در این روزگار ، مصداقی بالاتر و نزدیک تر از امام زمان علیه السّلام ندارد.
۲-اصول کافی ۱: ۲۰۰ (کتاب الحجه٬ باب نادر جامع فضل الامام و صفاته ۱۵.ح۱)
۳- این نکته در ادعیه و روایات اهل بیت علیهم السّلام مورد توجّه بوده است.امیرالمؤمنین علیه السّلام نیز فرمودند:
«مَن أحبَّ شَیئاً لهِجَ بِذِکرِه» « هر که چیزی را دوست بدارد همواره نام آن را بر زبان دارد.» غرر الحکم حضرت عسکری علیه السّلام خطاب به حضرت مهدی علیه السّلام فرمودند: و بدان ها که دل های پارسایان و صاحبان اخلاص به سوی تو پر می کشند؛ هم چنان که پرنده به سوی آشیانه» کمال الدّین ، صص448-449، ح19.
